Yük

Kırılacak bir kibrin endişesi vardı üzerinde,

Kimsesiz bir akşamda bir yetim gibi ağlayan,

Doldur dünya yükünü kalbindense ellerine,

Atması kolay olur demişti,

Her baktığımda yüzüne bir başka yüzü anımsatan.

Sanki kendi zehriyle ölen bir yılandık,

Gençtik, şairdik, anlamadık.