Täter

“und wenn du lange in einen Abgrund blickist, blickt der Abgrund auch in dich hinein”

Nietzsche 

Kadırgadan evler, tepemde anlaşılmaz bir tını, 

yabancı ellerde ufalanmaktan korunmuş soğuk yanığı gözlerim, 

hepsi kaçacak bir gök arıyor 

öyle bir gök ki,  mavi yazgısı sanma hatasından, 

hatası beyaz bulutları  bilemekti maviliğinde.. 

 

Adım çıkıyor şehrin çapraşık duvarlarında 

koyverdim ben de matemi tasvire gerek kalmadan: 

Aklı takatten düşürdüm! 

Merceğim, bulanık sularda mavilik dileniyor, 

sonunda çizgili bir entaride son buluyor 

 

Yaz kızım işte vasiyetim! 

Dilsiz canı sarsılmadı desinler şimşek çakışından 

Vitrinlerde  yansıyan yüz benim değil 

Sonuçta beşerdim; 

Üzerime gökten bir dindiriş bekliyordum 

bilinen tüm maviliklerden: 

Bir umut 

Çünkü her yanlışı doğuran elem yapışır âdeme, 

sonra  göğsümde soğur..