“Dört kitabın mânâsı Bellidir bir elifte Sen elifi bilmezsin Bu nice okumaktır” Yunus Emre Sevgili Okur, Sürgün Dergisi, yayım hayatına başladığı günden bu yana tematik dosyalarla okurunun karşısına çıktı. Birbirini tamamlayan üçlemeler hâlinde hazırladığımız sayılarla edebiyatın farklı duraklarında birlikte yürüdük. Bu sayımızla birlikte farklı bir üçlemenin kapısını aralıyoruz; Bakara suresinin ilk ayetinde yer alan Elif, Lâm, Mim harfleri yeni üçlememiz oldu. Şüphesiz amacımız, Kur’ân-ı Kerim’in başında yer alan ve “hurûf-ı mukattaa” olarak bilinen bu harfleri tefsir etmek ya da onlar üzerinden dinî hükümler çıkarmak değildir. Böyle bir iddia ne vazifemizdir ne haddimizdir. Bizim muradımız; yüce Yaradan’ın bilmediğimiz bir hikmetle kutsal kitabımızda zikrettiği bu harflere, sanatın, edebiyatın ve insan tecrübesinin penceresinden bir sanatçı duyarlığıyla bakabilmek ve harflerin çağrıştırdığı anlamlarda yeni sözler arayabilmektir. Tıpkı büyük şair Yunus Emre’nin yazımın başında bir bölümünü alıntıladığım “ilim ilim bilmektir” şiirinde olduğu gibi… 19. sayıyla başlayacak olan üçlememize başlangıcın, birliğin, doğruluğun ve istikametin sembolü olan “Elif” ile başlıyoruz. Her varlık bir’e nispet olur, var olmak için bir’e muhtaçtır; yani her hakikat bir’e yaslanır. Esebî eserler kavramlara, kavramlar da kelimelere yaslanır. Kelimelerin simgesel anlamda Elif’e muhtaç olduğunu söylesek yanlış olmaz sanırım. Elif’in bende uyandırdıkları bunlardan ibaret. Şimdi sözü Sürgün yazarlarına bırakmanın vakti… Bakalım onlar şiirlerine, öykülerine, denemelerine nasıl bir Elif derç etmişler. Bu sayfalarda yer alan her eser, aynı harfe bakan farklı gözlerin ve aynı işaretten yola çıkan farklı kalplerin izlerini taşıyor; her biri, Elif’in etrafında kendi anlam dairesini çiziyor. Bir sonraki sayımızda üçlememizin ikinci durağı olan Lâm’ın gölgesinde buluşmak dileğiyle… Yeni Sürgünlerde görüşmek üzere. Edebiyatla kalın