Bu kez şehirler sultanı, dünyanın göz bebeği, her gelende bir iz bırakan; her gidenin bir parçasını geride bıraktığı İstanbul temasıyla karşınızdayız. Bilenlerin malumu, Yahya Kemal’e atfedilen bir söz vardır. Üstad’a “Ankara’nın nesini seviyorsunuz?” diye sorarlar. Cevap, “İstanbul’a dönüşünü.” olur. Bana sorarsanız; bütün hengâmesine, yorulmuşluğuna, örselenmişliğine rağmen hâlâ nerede olursanız olun, oradan İstanbul’a dönüş güzeldir. İstanbul üzerine onlarca beste, yüzlerce şiir yazılmıştır; belki daha da fazlası... Ancak ben yine Yahya Kemal’in dizeleriyle devam etmek istiyorum: “Sana dün bir tepeden baktım aziz İstanbul! Görmedim gezmediğim, sevmediğim hiçbir yer. Ömrüm oldukça gönül tahtına keyfince kurul! Sade bir semtini sevmek bile bir ömre değer.” Devamını dijital platformlardan okuyabilir, hatta şarkısını da dinleyebilirsiniz. Güzeldir; İstanbul ile ilgili yazılan onca eser arasında benim favorimdir. Bir de Edip Akbayram’ın seslendirdiği “Bekle Beni İstanbul” şarkısını zikretmez isem olmaz. Şarkı, İstanbul’a dönüş hasretini ne güzel anlatır. Ve elbette baharın habercisi İstanbul’un süsü erguvanları... Bu vesileyle Rahmetli Akif Emre’yi anmadan geçersem hem İstanbul hem de bu yazı eksik kalırdı. Akif Emre'nin sizi İstanbul sokaklarında dolaştıracak, İstanbul’a başka bir pencereden bakmanıza imkân verecek “İstanbul’u Yeniden Düşünmek ve Erguvanname” isimli kitabını mutlaka okumalısınız. Sözü daha fazla uzatmadan sizi derginizle baş başa bırakayım. Bakalım Sürgün yazarlarımız, İstanbul’a hangi pencerelerden bakmışlar; hangi semtin hafızasında dolaşmış, hangi ayrılığın kıyısında beklemiş ya da hangi kalabalığın içinde kendi yalnızlıklarıyla yüzleşmişler? Böylece İstanbul temamızla bir üçlemeyi kapatırken, yeni bir başlangıcın eşiğinde duruyoruz. Gelecek sayımızda, kelimenin en saf hâliyle, (ﺍ)Elif ile başlamaya ne dersiniz? Yeni Sürgünlerde buluşmak üzere, edebiyatla kalın… Sürgün Dergi Genel Yayın Yönetmeni Mehmet Bulayır