Okuma Bedeli

Sabrım tükeniyor. Atıyorum oltamı bulutların üzerine; gezdiriyorum, çorba karıştırır gibi. Kış gelmeden daha fazla kuş avlamam gerek; yastıklar, yorganlar doldurulacak, bir de kendime kuş tüyü bir palto istiyorum. O yüzden durmak için zaman yok; bulutlar kararmadan halletmeliyim bu işi.

Kuşları avlamanın sırrı yeminde saklı, bulutlara saatlerce baksanız da kendilerini çok nadir gösterir çünkü bu kuşlar. Gül suyu ile yapılmış kağıtlara ihtiyacınız var önce; işin zor kısmı bu kağıdı doldurmak. Aşk şiirleri en etkili olanları; kuşlar kavuşamayanların hüzün ve sevdasına duyarsız kalamazlar. Bu kağıtlarla tek atışta iki-üç kuş yakalamak bile mümkün. Öyküler de ilgilerini çekebiliyor; gizem ve cinayet bugünlerde popüler. Kuşların ölüm ile aralarında kurdukları tuhaf bir ilişki var; hüzünlenmeyi seviyorlar sanırım. Son olarak biraz şansa bağlı olsa da güvendiğiniz bir fıkrayı yazabilirsiniz. Daha önce duymamış olmaları lazım; aksi halde tüm sürü uzaklaşır gider. Eve eli boş dönersiniz.

Şu an oltamda bir şaka yazılı; bulutların tam orta yerine gönderiyorum kâğıdı… İyi bir atış… Sessizlik… Beyaz pamuktan yapılmış yorganın içinde uyuyor sanki biri, herkes uyuyana saygıdan susmuş… Gök gürültüsünü andıran bir kahkaha tufanı kopuyor; uyuyanın yorganı kaldırılıyor, yüzlerce kuş gülmekten bayılarak düşüyorlar aşağı. Gururlu bir şekilde çuvallara dolduruyorum kuşları. Bir yazarın gururu mu yoksa avcının mı… Kuşlar için ben hangisiyim acaba? Okumasalar kurtulacaklar aslında; bu riske değer mi gerçekten yazdıklarım? Bilmiyorum ama pişman değilim; palto yapacak kadar kuş toplayabildim.