Manasra

Görmeye yeltendim güneşi

Ve topum kaçtı kıraç gölgenize

Duyduklarım da ne?

Hançer nereden girmiş misket dolu cebime?

Nasıl sarılmış da elime, korkmamış itelemişim?

Kanım başımla karış karış boyarken kaldırımları

On üçümde silik, kirli bir böğrü oyarak süslemişim.

 

“Karar!

Kurtulabilir mi Filistin’de bir çocuk cezalandırılmaktan?

Hele ki karışmışsa büyüklerin işine

Dinlesin tüm kolcular,

Yontmalı esmer iplikten bileklerini, aymaz kelepçeler

Demirden bir havanda kırılmalı kubbesi,

İçinde fitneden bir katran pişirecekler.

Güçlünün sazı sokulmalı kulaklarına ısrarla,

Vaveyla yutan tüm uykular göç edecekler

Artık sormasın kimse onu, nafile

Duvarlar tüm ezberlerini emecekler.”

 

Emir kesin

Acımı dindirecek bir neşter bileyin

Çırpınarak bulandırıyorum ümitlerimi

Ülkemi ezber eden kuşlarımı gönderin.

Söyleyin, nasıl parıldardı tomurcuk gözlerim?

Aynadaki gözleri terlemiş genç ben değilim

Büyüyor dumanlı şuurumda kekre bir hücum,

Bir çakal üflerken fosforu 

Babamın öpmeye kıyamadığı yüzüme

Ve çetelesini kabartırken çocukluğumun

Açlık kokan elleriyle.

Hikâyem yetmez miydi iklimi değiştirmeye?