Sürgün Dergisi'ne destek olmak ister misin?

Evet

Sürgün Dergisi Logo

Kör Boğum

Akşamları pencereye vuran yansımaya baktığımda önce sırtımı görüyorum: Çene göğse yaklaşmış, omuzlar öne devrilmiş, iki kürek kemiği arasında deriyi geren o körleşmiş eğrilik… Bir şey taşındığından değil; gövde kendi ağırlığından bıkınca en kestirme yola, içeriye doğru katlanıyor.

Kur’ân-ı Kerim’deki harflere bakıyorum bazen. Mesela mîm, kalem kâğıda dokunur dokunmaz geri dönüyor, kendi kuyruğuna sarılan bir daire çizip ucu aşağı salıyor. Kavis başı içeri çekip bir sınır çizmekti; dışarısı ile içerisi arasında çekilmiş korunaklı bir hat. Oysa durakta, otobüste ya da bir koridorda rastlanan hiçbir sırtta o korunaklı hâlin sükûneti yok. Görünen tek şey, bir tehlikeyi savuşturmak ister gibi aceleyle içeri bükülmüş, kaskatı kesilmiş bir et.

Tanpınar’ın kahramanları bir hatıranın, eski bir şarkının peşinde oyalanırken hiç değilse kederlerini dışarıya doğru kanatırlardı; bir çatlak vardı göğüslerinde, içeriye bir parça hava girerdi. Bugün karşılaşılan ise bir hafıza sızısından çok, Kafka’nın o meşhur sabahında Samsa’nın el yordamıyla yokladığı o kubbeli, sertleşmiş sırt. Samsa’nın asıl derdi başkalaşmak değildi; sırtına oturan o kaskatı kabuk yüzünden başını çevirip kimseye bakamamasıydı. Kimse kimseye çarpmıyor, doğru; ama bunun adı nezaket değil, herkesin kendi kabuğunun içine çekilip orada taş kesilmesi.

Mîm artık bir harf değil, dışarıya kapattığımız kapının arkasına sürdüğümüz sürgü. İnsan içe büzüldükçe derinleştiğini zannediyor oysa içeride kuyu falan yok, sadece duvarına çarpan nefesin rutubeti var. Yalnızlık ruhu olgunlaştıran bir uzlet değil, kıkırdağı kurutan, boyun omurlarını birbirine bastıran kör bir kilit.

Eğriliğin kötü tarafı şu: Bir kere büküldün mü, gökyüzü hizandan tamamen çıkar. Artık sadece ayak uçlarını, ayakkabının burnuna bulaşan çamuru, bir de dizlerinin bittiği yeri görürsün. Kimse doğrulmuyor; herkes kendi içine kilitlenmiş, harfin bittiği yerde sessizce kuruyor.

 

Sayı: Sayı 21

Kategori: Deneme

Yazar: Nurgül Yetkin