Kaybolmadan Bir An Önce

saçları, birbiri ardına açılan tozlu sayfalar

-öyle ki dişli taraklarla aşılan, çözülen, lisana düşen

kar desen değil, ki hangi yarına yol-bu dağ?

 

Güz desen değil, bu içinde biriken

Gidilesi yol hem de zifiriyken,

Bırak öyleyse, git, gitmeler de yolda bırakır

 

Suretler değişse bile tek bir anlam, itiyor sürekli- henüz yamacındayken dağın

Bir resmi çiviyle hatırana kazımalısın, öyle ya

Ve beklenen tablo, hayır öyle değil

 

insan, tufanını gövdesinde yaşar

ne afili bir boy gösterisi, hayır

ne gizemli ne de görünür, kim bilir

 

uzaklaşan ve yiten hayaller vardır

ne yazık, kim doğurur onları şimdi oysa

oysa kaç bin gövdenin ölümcül unutuşu olmuştur sesin