Karıncanın Duası

 

konfetiler yağıyor yol boyu üstümüze

oysa bakın zincire vurulmuş bir gökkuşağı,

karartıyor gecenin şavkını.

kimsenin umurunda değiliz aslında,

aşağılanıyor gözyaşlarımız,

örtüyor cılız yakarışlarımızı,

şov düşkünü, bipolar güvercinler.

 

masal kitapları toplatılmış,

işgale uğramış, yüksek rakımları evlerin,

alçaklarsa, zaten hep alçaktılar.

bakın, ritim tutuyor mavi gözlü cüceler korosu,

ellerinde bir tutam parfüm kokusu,

kan damlıyor heveslerinden.

 

biz, üç yolcu Semi, Basar ve Fuat

meftun, mazlumların ahına,

seferdeyiz, bir mum ışığı umudun peşi sıra

olsun, varamasak da belki ölürüz,

bir nehir kenarında,

bir zeytin gölgesinde,

yorgun kalbimiz durur,

utancımız son bulur.