Kan Ağırlaşması

Tam yüreğimin ortasından vurdun,

Kimseler kalmadı etrafta,

Sessizliğin uğultusunu duydum,

Kanım lav bir demir gibi ağırlaşmıştı damarımda.

Yaklaştıkça uzaklaşıyor sesler,

Gözleri millenmiş duvarların salyalarından uzanan,

Uzun bacaklı gölgeler,

Bakışlarım daha ırak artık dünden,

Çünkü koca topuzlu bir sarkaç gibi üzerimize örtünen gelgitler,

Geçiriyorlar dişlerini gözlerinin kestiği her şeye,

Soluklarını sırtlarında tutup,

Neler neler götürdüler bizden.