İstanbul Bir Cihan Dergâhı

İstanbul bir çocuk çağıltısı 

Boğazın katmerli yokuşlarında duyulan

Yedi uyku mahmuru göz yedi tümsek ve bir deli okyanus

Akif’in alnından Haliç’e dökülen perçem 

Yanaklarında ıslanan lale goncaları

Bembeyaz bir tülbent Pierre Loti’den

İstanbul bir duayı kucaklamalı.

 

Erguvanların dilinde bir şiir İstanbul 

İstiklal’de kavga, Galata’da sükut

Şehzadebaşı’na sürgün yemiş umut

Rıhtımda kıyılara dokunan günaydın sesleri

Çeyizinde Adalar, ellerinde Sarıyer börekleri

Zarifoğlu’nda yaşamak, Beyazıt’ta gecekondu evleri

Süleymaniye’de nakış nakış iftar sofraları..

 

İstanbul bir cihan dergâhı,

Kardeştir sadaka taşları, su sebilleri, aş evleri

Annesi ipekten bir surdur, edeptir; babası adalet,

Beşiktaş’ta gülistandır kabirlerinin örtüsü

Çarşının gürültüsü, kaşık sesleri, kahve kokusu…

Aşiyanlardan süzülen tekbir sesleridir Ayasofya’yı uyandıran 

Bir çayın bir simidin bir kedinin secdesidir…

Dervişler kuşanmıştır İstanbul’u,

Anaların kucağında Zahid’i, Mahmud’u, Esad’ı görürsün..