İplikleri Çözülmüş Hırka

Düşmek kimi zaman ateş olup düştüğün yeri yakmak

Ya da nankör olmak ‘düştüğün yerdekiler’ gibi

Seni yeşertip solduran dalını terk etmek

 

İntikam mı

Düşmesi

Yaprağın dalından?

Yahut iyilik mi 

Ağırlığından mahrum etmek sahibini?

 

Hayır 

İyilik dediğimiz yalnızca 

Kötülüklerin üstünü örttüğümüz birer örtüydü 

Ve biz tir tir titrerdik sabahları

Sabah olunca üstümüzü örterdik 

 

Ne olur Rabbim söyle şu kuluna

Boğazıma takılan şiire su olsun 

Çünkü biliyorum, sen ol dersen olur her şey

Ben ol dersem, en fazla boğazıma takılan 

Kötü bir şiir olur

 

Küçük bir çocuğun yazdığı metinden geçen 

/Kul dediğin nefessiz bırakır kulu

Ve seni fotosentez yapan ağaca özendiren/ dir

 

Evet 

Baharın ilkinde yemyeşil 

Sonunda beti benzi atmış 

Tüm kahverengi şeylerin 

 

Sarı ışıksa onlara loş, romantik 

Bizim çocuklara acılı bir müzik belki mercimek çorbası 

 

Bu bir kanundur 

Düşmesi insanın anne karnından 

Ve yakması düştüğü yeri 

Yaşamak mı ölüm bile 

Yaşamdan yana değil bu yüzyılda