İbrahim Aleyhisselâm’ın Dört Kuşu

bal mumu su fitili altın kafes

bir bak benden yana 

şimdi kim inandırabilir beni

şu sislerin ardında dağların olduğuna

belli ki ben inanmanın bir meyil olduğunu bilmeden

boyuna çitil dağlar çiziyorum sislerin ardına

yol boyu gelincik, süte gelmiş buğday başakları

şefkatli ve tıraşlı bir yüz arıyor sisleri anlatacak 

sislerin ardında dağları, dağların ardında bağları 

 

inanmak hadi yedi zorlu vadiyi aşsın

benimle taşsın tek başıma korktuğum dere yataklarına

şaşsın sazlık şarkılarının içinden su yılanlarının yanına 

topuklarım çekildi artık yürümeye kışkırtıldım bir kere

benim taraçalardan sıradağlara bakıp kalmama kimse razı değil

halkım görmüştür alnıma inkardan bir çizgi çekilmedi

illa yüzümü güneşe döner gibi sana döndüm

oğlakları geçerek kana kana içmek neymiş çağanlardan 

kırk örgülü küheylanı sürmek neymiş yalçınlara

 

ne taraftaysan o tarafa meyletmekten yapılmış gözlerim

bakan görür bunu

bakan fark eder ekşi meyvelerden yediğimi elimi yuma yuma

inandım nar toplatan çocuğun gün gelip nar toplayacağına

kemiği kıra kıra kemiği kaynata kaynata

otuz üç omurun bir elifi bulacağına 

anlamlı olacağına yürük aksak yaşamın

 

çimenler uzandı dizime bastıkara

sırlandım kaygılarım isyanlarım albastı

inandırılmaya boyun eğmeden

bunun bir meyil olduğundan habersiz

inanmayı seçiyorum kapkara

inanmayı seçiyor saçlarım