Hangi Dilde Üşürüm

Sessizliktir geceleri alnıma vuran

Yalnızlığın hülyalarında büzüşürüm

Varoluş yükü inince sırtımdan

Hangi dilde üşürüm?

Yapraktır benim ırkım

Çağın ağacı hatırlamaz

Her mevsim kavrulurum

çizilen yazgımı siler ayaz

Yakınırım beni savuran rüzgâra

değişmez kışların adı

Karlar ki bembeyaz tendir

bu yıkımlar kimin icadı?

Çankırı’da bir mezar

Artvin’de kırıldı dallar

Bir çocuk ağlar gidenin ardından

Taşa çarparak erir kavramlar

 

Bilmem hangi savaşın cephesiyim?

Kışın ortasında dağlayan

Her suyu kabul etmez ruhum

Zaman ki ıslatır köklerimi yağmadan

Karganın eşelediği varlığım

teğet mi geçti hakikat üstünden

Toprağın mirasıysa yaşam;

Nedir Habil’i Kabil’e gömdüren?