Hâlografi

 

“Babamın dünya sürgünü bitti”

 

Türk lirasından 6 sıfırı attık bu sene

Etkisiz elemanlar için gereğinden fazla uğraş

İskarpin giyilmiş İstanbul hanımları tarafından

Yozlaşmış fransa, çok modern Tanzimat’a karşı 1-0 önde

Bense sıfırdan da öndeyim sene 2005.

O zamanlar amerika parası bizimkine çok yakın

Bizimki bize uzak

Bazı ansiklopedik bilgiler şiltelere tutturulmuş mandalla

Oysa bu yıllarda çamaşırlar iplerde durmayı pek bilmezdi

Yer yerinden oynardı sene 2011

Yerin yerinden oynamasına çok doğal afet demişler

Biz yerimizde oynayınca “durun”

Durduk. Ama yerimizde değil ufak bir sallantıyla büyük bir yıkımdaydık

Aslında yıkım bizdik hatta yıkan

Ve o zamanların en büyük yazarı biçimsiz bir öykü defteri yayınlamış

Evet o zamanlar biçimsiz şeyler de para edermiş

Miş miş de mış mış

Büyük annem küçük ayakkabılarımdan tekini sobaya atmış

Mazaka’da babamın yeni türk lirasıyla kiraladığı havuzda 

Yüzen eski montlu çocuk benim

Tatil değil aslında sadece ufak molalardı verdiğimiz sene 2012.

Amerikanın parası gittikçe uzaklaşıyor bizden

Amerika yerinde

Hâlâ Orta Doğu’da megakent kurmayı planlıyor

İtalyan kâşif keşfinden pişman 

Ben o kızı sevdiğim için gurur duyuyorum kendimden

Çünkü kimseyi toprağından etmedi benim beyaz sevdam.

Yer: buralar. Ben: hariç

Şiirde can sıkar böyle kelimeler o yüzden toparlanalım

Âdem, kıkırdak, ejderha, hatta ve hatta evren tabiat

Modern şiir en azından şimdilik tamam. Sene yok. (2012+1)

Diyanet bu sene takvim dağıtmayı ertelemiş gibi

Çünkü Alex bizim takımda iyi top koşturuyor hem de kel

Annem yengemin bize verdiği halılarda leke bıraktığım için kızıyor

Çünkü seneler birbirine girerken yeni yıla girmek epey zor

Hindiler pahalı, babam iflas etmiş, amcam da kel

Bizler de büyükşehir gördük yanlış anlaşılmasın

“Cahilliğimiz, cahillikten değil, tevazudan”

Ama bu epey cahilce çünkü sene 2013.

Etnik kökenim benden daha komik bu aralar kızgınlığım bu yüzden

Küçükken de böyleymişim öyle der annem 

Benden komik olanlara bir nefret bir kin

Hâlbuki komedyen değilim ama… gerçi şair de değilim.

(…)

Şehir dışlarından kargo içi peynir dolu bidonlar

Dünya klasiklerini okumak pek içimden gelmiyor ev peynir kokarken

Salonun ortasında camları kırık kitaplıktaki kitaplar 

On beş yıldır hareketsiz ordalar

Bense hareketsiz duracak bir kitap çıkarmanın hayalini kurmuş 

Peynir, ekmek yiyorum

Hatta peynir bitince sadece ekmek yiyorum sene 2020.

Türk lirasında sıfır yok alex yok ayakkabımın teki yok

Ben toprağımdan olmuşum, dedem toprak

Ve hâlâ yaşamak ümit veriyor insana.