Bir Sır Bin Asır

Bin asırdır benimle bir sır vardır dilimde

Asırlar geçti gitti o düşmedi dilimden

Yanan dilime derman aradımsa ilimde

Bulamadım dermanı kan aktı mendilimden 

 

Sahip çıktım yarama hiç etmedim şikâyet

Bir sır gibi sakladım mendilimi yıkadım

Açtım yaramı ona okudum ayet ayet

Her satırda cennete yürüdüm adım adım

 

Sabır düştü kıbleme hemen bir sürgün verdi

En geniş rahmetiyle açtı Rahman sadrımı 

Sırrım düştü toprağa çaresizce göğerdi

Yetişmedi mezara yarenimin yardımı

 

Bir ah çektim ki sorma inledi tüm kabristan

Sırrım oldu aşikâr kanat gerdi melekler

Çekiyorken ruhumu sordular bir kitaptan

Rabbim Allah’tır dedim sofra serdi melekler 

 

Bir yarım eksik kaldı, yardım uzatan yaren

Dedim var mı bir yolu görsem sürsem gönlümü

“Hele biraz sakinleş istirahat et dinlen

Yareni kaybedenin ırak olmaz ölümü…”