Bir Katran Bir Ye’is Bir Bataklık

 

Erek’ten sarkan güneşi omuzladım bu sabah

Bir muştu fısıldadım una bulanmış yüzlere

Ellerinden öpülmüş Amir’i gezdirdim göklerde

Gülden bir sedir döşedim şehrin enkazına

Taştaki karıncaya seslendim, kundaktaki İsa’ya

Beni de perçemimden çekiştiren bir kader var dedim

 

İkindiyi bulandıran sözler okudum turnalara

Kuyularda Yusuf’u aradım, ateşlerde İbrahim’i

Yarasından tanıdım Eyyub’u, hüznünden İsmail’i…

Örtüsüne bürünen merhameti getirdim gözlerimde 

 

İnce bir rüzgârın boğazında yuttum düğümleri

Kesik soluklarıyla açlık çöktü üzerime

Bir girdap, bir leke ve bir hüzün gördüm sevgilide

Çağın urganlarına dolanmış ölümle kucaklaştım

Bitmek bilmeyen bir sancı devşirdim bu kez

Bir daha sayıkladım boynu arşı bulan gölgeleri

Bende bir katran, bir ye’is, bir bataklık büyüttüm